De seizoenen, de maancyclus, het verloop van de dag en van het jaar… Veel van de symboliek die in wicca op de voorgrond komt, is cyclisch van aard. Alles wat geboren wordt, moet uiteindelijk ook weer sterven, om nadien opnieuw geboren te worden en opnieuw te sterven en opnieuw en opnieuw… Zo heeft de realiteit geen begin en ook geen einde, net zoals een cirkel. Ook de tijdsbeleving binnen wicca is cyclisch van aard en houden we bij aan de hand van de zon en de maan:

• De cyclus van de zon duurt een jaar en houden we bij aan de hand van acht jaarfeesten die de energieën van dat seizoen vieren.

• De cyclus van de maan duurt ongeveer 28 dagen en het is traditie om elke volle maan te vieren met een maanfeest dat focust op magisch werk.

 

Sabbaths: jaarfeesten

De symbolieken die worden geassocieerd met de acht jaarfeesten zijn gebaseerd op de astronomische verhouding tussen de Aarde en de zon en op de relatie tussen de mens en de natuur in elk seizoen. Die relatie zijn we in onze huidige maatschappij een beetje kwijtgeraakt, daarom grijpen we vaak terug naar oudere tradities uit een tijd waarin mensen meer afhankelijk waren van landbouw en de seizoensgebonden beschikbaarheid van voedsel.

 

• Imbolc (2 februari): het ontwaken van de natuur na de winter. De oogst van afgelopen jaar bereikt stilaan het einde van zijn houdbaarheid en vormt het laatste feestmaal vooraleer de velden worden geploegd en klaargemaakt voor het zaaiseizoen. Het christelijk equivalent van dit feest is Maria-Lichtmis.

• Ostara (21 maart): de lente-evening. Dag en nacht zijn even lang, en de lente brengt stilaan nieuw leven bij de dieren en bij de ingezaaide velden.  Het christelijk equivalent van dit feest is Pasen.

• Beltaine (1 mei): het hoogtepunt van vruchtbaarheid in de natuur. De God en de Godin sluiten hun Heilig Huwelijk dat de natuur doet groeien en bloeien in overvloed.

• Litha (21 juni): de midzomerzonnewende. De langste dag brengt ruimte voor actie en voor het manifesteren van je verlangen in de realiteit.

• Lughnasadh (2 augustus): het begin van het oogstseizoen. Dit eerste oogstfeest staat in het teken van graan, brood en bier.

• Mabon (21 september): de herfst-evening. Dag en nacht zijn even lang, en de oogst is stilaan volledig binnen. Dit tweede oogstfeest staat in het teken van fruit en wijn.

• Samhain (31 oktober): het slachtfeest dat het einde van het oogstseizoen en het begin van het nieuwe Keltische jaar betekent. Dit is ook het feest van de doden, aangezien de sluiers tussen de werelden in deze tijd van het jaar op hun dunste zijn. Het christelijk equivalent van dit feest is Allerheiligen, en Halloween is hiervan afgeleid.

• Yule (21 december): de midwinterzonnewende. De langste nacht brengt ruimte voor rust en introspectie, en ook voor de hoop op de terugkeer van het licht. Het christelijk equivalent van dit feest is Kerstmis.

 

De exacte datums van de sabbaths kunnen enkele dagen verschillen afhankelijk van aan welke heks je het vraagt en onze moderne maatschappij maakt het niet altijd mogelijk om de feesten op die specifieke dag te vieren, daarom kiezen de meeste covens ervoor om de energie van het seizoen te vieren op de dag die voor hen het meest praktisch haalbaar is.

 

Meer informatie over de sabbaths kun je terugvinden in het boek 'De acht jaarfeesten' van Joke en Ko Lankester, dat je gratis kan downloaden via https://circewicca.orgn.nl/.

 

Esbaths: maanfeesten

In veel stromingen van hekserij is het traditie om op de volle maan samen te komen en de Godin te eren met magisch werk en studie, al heeft elke fase van de maancyclus haar eigen energie.

 

• Nieuwe maan: het eindpunt dat tegelijkertijd het beginpunt is, een moment van transformatie en ongelimiteerd potentieel.

• Wassende maan: een tijd van groeien en aantrekken.

• Volle maan: het hoogtepunt van de cyclus, waarin de kracht van de maan het duidelijkst voelbaar is in onszelf en in de natuur, bijvoorbeeld in de getijden van de zee.

• Afnemende maan: een tijd van loslaten en afstoten.

 

In onze moderne maatschappij is het zeer moeilijk om met een diverse groep mensen elke vier weken samen te komen op het exacte moment van de volle maan, daarom kiezen veel covens ervoor om zelf te bepalen wanneer zij hun esbaths vieren. Daarbij kunnen zij de symbolieken en magische werkvormen die ze gebruiken om hun doelstelling te bereiken, aanpassen aan de maanfase van dat moment.

 

Meer informatie over de esbaths kun je terugvinden in het boek 'De Keltische Maankalender in het Zonnejaar' (1e druk), ook bekend als 'Het vieren van de maanfeesten' (2e druk) van Joke en Ko Lankester, dat je gratis kan downloaden via https://circewicca.orgn.nl/.